شعر معاصر آذربايجان _  ۹

نشانه ها

  • شعر: هادی قاراچای              ترجمه: همت شهبازی

 

دنيا مثل اسبی است که افسارش نرم و رهاست

عمرش در دستهايش می گذرد

آنانکه بر زينش نشسته اند

نامدارانند.

آنانکه درزير سمش لگدمال می شوند

بی نام ونشانان _

و پشت سرش زانو به زانو خزندگانند.

بر دوشم

زخم های نعلش بود .

بر زينش يک لحظه هم ننشستم.

و بر پشت سرش يک وجب هم نخزيدم

فقط

و فقط

آرزوهايم در زير سم هايش به خون غلتيد

در زير سم هايش.

 

ترجمه شعر در روزنامه اطلاعات، 29  اردیبهشت 1377 چاپ شده است.

 


يازار هـ.شهبازی جمعه 1387/04/14 ساعت 0:29 /لینک/(نقل با قيد منبع وبلاگ آزاد است)